Vergetelheid: recht of illusie

In het decembernummer van De Zakenmarkt schreven wij over het ‘recht van vergetelheid’. In dit artikel werd een uitspraak behandeld van de rechtbank Midden – Nederland van 24 mei 2017. Deze uitspraak is te vinden op www.rechtspraak.nl In deze blog wordt het recht op vergetelheid verder toegelicht.

Het recht op vergetelheid bestaat als er geen goede reden is om iemands gegevens te verwerken. In dat geval ontstaat voor de personen (waarover die persoonsgegevens gaan) het recht op vergetelheid. Ook wel het recht van gegevenswissing genoemd. Dit recht op vergetelheid of gegevenswissing is geregeld in de Algemene Verordening Persoonsgegevens die sinds 25 mei 2018 in Europa geldt.

Een betrokkene (waarover de persoonsgegevens gaan) kan verzoeken om wissing van zijn gegevens. Bovendien dient degene die persoonsgegevens verwerkt ook een actief beleid te hebben en opgenomen in een privacystatement.

Maar als iemand verzoekt om wissing, dienen gegevens dan altijd te worden gewist? Neen, het recht op vergetelheid is geen absoluut recht.

Wanneer geldt het recht op vergetelheid?

Er zijn een aantal situaties waarin het recht van vergetelheid betekent dat gegevens gewist moeten worden:

  • Persoonsgegevens zijn niet meer nodig
    Als iemand persoonsgegevens verzameld voor een bepaald doel, dan eindigt het recht van gebruik als het doel er niet meer is. Stel gegevens zijn verzameld om contact met iemand op te nemen, een potentiële klant. Als dat doel niet meer relevant is (iemand is geen klant geworden), dan is er ook geen belang om deze persoonsgegevens nog langer te bewaren. Tenzij er nog een andere goede reden is.
  • Toestemming ingetrokken
    Als iemand toestemming gaf voor verwerking, maar die toestemming intrekt, dan dienen gegevens te worden gewist.
  • Bezwaarmakers
    Het kan ook zijn dat iemand bezwaar maakt tegen het gebruik van persoonsgegevens. Je ontvangt bijvoorbeeld een nieuwsbrief zonder inschrijving en wil dat dat stopt.
  • Onrechtmatig verwerken van persoonsgegevens
    Voor verwerking van persoonsgegevens dient altijd een wettelijke grondslag te zijn. Als die er niet is, dan is verwerking van persoonsgegevens niet toegestaan.
  • Einde bewaartermijn
    In het privacystatement dient te worden vermeld hoelang gegevens worden bewaard. Als deze termijn is verstreken dienen gegevens te worden gewist.

Geldt het recht op vergetelheid altijd?

Het recht op vergetelheid geldt niet altijd. Voorbeelden zijn de wettelijke bewaarplicht voor administraties. Iemand kan hoog of laag springen, maar in dat geval geldt geen recht op vergetelheid.

Zoekresultaten en vergetelheid

Soms is het wenselijk dat informatie niet (langer) vindbaar is. Bijvoorbeeld als de informatie schadelijk is. Bijvoorbeeld een slechte referentie, die niet terecht is.

Van belang is dan dat de referentie wordt verwijderd. En het is ook van belang dat de referentie niet meer kan worden gevonden. Bijvoorbeeld via een zoekmachine. Daarbij kan een beroep worden gedaan op het recht van vergetelheid. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Zeker als een bericht al is verspreid en vindbaar via zoekmachines.

Een zoekmachine geeft een gebruiker een overzicht van beschikbare informatie over een onderwerp. Die informatie kan juist en onjuist zijn. Het belang van een zoekmachine (en het publiek dat er gebruik van maak)  om informatie vindbaar te houden kan groter zijn dan het belang van de persoon waar het over gaat.

De uitspraak van de rechtbank Midden – Nederland is daar een duidelijk voorbeeld van.

Clausules in handels- en arbeidsovereenkomsten

Het komt vaak voor dat uitlatingen achteraf niet zo waren bedoeld. Maar de ongewenste volgen zijn niet zomaar weggepoetst. Voorkomen is daarom beter dan genezen. Om te voorkomen dat uitlatingen worden gedaan die schadelijk zijn voor u of voor uw business, is het mogelijk om daarvoor clausules op te nemen in handelsovereenkomsten en arbeidsovereenkomsten.

Hulp nodig bij ICT en privacyvraagstukken? Neem dan contact met ons op!